Dzięki temu sama nauczyłam się analizować rozwiązania szerzej: zastanawiać się nie tylko nad tym, czy coś technicznie zadziała, ale też gdzie mogą pojawić się problemy, czego potrzebują użytkownicy i co można zrobić lepiej.

Jesteś najmłodszą osobą i jedyną kobietą w swoim zespole. Jak Ci się w nim pracuje?
To pytanie słyszę bardzo często. Miałam szczęście trafić do świetnego zespołu i na co dzień właściwie nie odczuwam tej różnicy. Czasami do jakiegoś zadania są potrzebne inne warunki fizyczne, ale nigdy nie czuję się wykluczana ani traktowana jako ktoś mniej kompetentny tylko dlatego, że jestem młodą kobietą.
To jest dla mnie naprawdę ważne. W szerszym technicznym środowisku zdarza się, że ze względu na wiek i płeć ktoś na początku bierze mnie za praktykantkę czy asystentkę. A w ABB tego nie ma. Jestem po prostu inżynierką i członkiem zespołu – i właśnie to bardzo doceniam.

Co daje Ci  satysfakcję z pracy w ABB?
Najbardziej cieszą mnie projekty, po których naprawdę widać efekt. Kiedy coś kończymy i widzę, że rozwiązanie działa, usprawnia proces albo ułatwia komuś pracę, mam poczucie: „zrobiliśmy coś dobrego”.
Jest też drugi wymiar. ABB jest bardzo rozpoznawalne w branży. Jeszcze na studiach, kiedy rozmawiałam z innymi automatykami i opowiadałam o projektach, przy których pracuję, widziałam ich zainteresowanie. To uświadamiało mi, że mam możliwość zajmowania się naprawdę ciekawymi rzeczami. I z tego też jestem dumna.

Mogłabyś podać przykład projektu, który właśnie zmienił realnie pracę innych?
Na przyklad ostatni projekt, który zrobiłam na prośbę Zespołu Magazynu. Podczas przebudowy magazynu przeniesiono urządzenie transportujące paczki, które wcześniej zostało zaprojektowane i zaprogramowane przez zewnętrzną firmę. Początkowo mieliśmy jedynie dostosować istniejący program do nowej sytuacji. Szybko okazało się jednak, że potrzebne będzie napisanie go praktycznie od początku.
Musiałam więc zidentyfikować czujniki, przeanalizować schemat elektryczny i stworzyć nowy program sterownika PLC. Ważna była też rozmowa z osobami, które korzystają z urządzenia na co dzień. Pytałam, co wcześniej działało dobrze, co im przeszkadzało i jakie funkcje warto zmienić albo dodać.
Potem przyszedł czas na testy i ponowne uruchomienie urządzenia.

I co zmieniło się dzięki temu rozwiązaniu?
Przede wszystkim urządzenie znowu zaczęło działać. Po jego przeniesieniu pracownicy magazynu musieli wykonywać część czynności ręcznie, więc przywrócenie automatyzacji miało bardzo konkretny wpływ na ich codzienną pracę.
Przy okazji udało się zrobić coś więcej niż tylko odtworzyć poprzednie rozwiązanie. W nowym programie uwzględniłam uwagi osób korzystających z urządzenia i zmieniłam kilka funkcji, które wcześniej im nie odpowiadały.
I chyba właśnie takie projekty lubię najbardziej. Nie chodzi tylko o napisanie programu. Największą satysfakcję daje mi moment, w którym widzę, że to, co stworzyliśmy, naprawdę komuś pomaga i usprawnia jego pracę.

A co napędza Twój świat? :)
Chyba przede wszystkim ciekawość i ambicja. Chcę się uczyć nowych rzeczy i coraz lepiej rozumieć technologię, z którą pracuję.
Automatyka jest dla mnie ekscytująca właśnie dlatego, że daje ogromne możliwości. Można stworzyć rozwiązanie, które coś upraszcza, przyspiesza albo sprawia, że dany proces po prostu działa lepiej. Lubię też pokazywać, że technologia nie jest czymś niedostępnym – można się jej nauczyć, rozwijać się w niej i robić naprawdę ciekawe rzeczy.